بختیاری ها ، از قدیمی ترین بازماندگان شاخه “پارس” “قوم آریائی” در ایران هستند. این قوم کهن و اصیل ، چند هزار سال است که در سلسله ارتفاعات صعب العبور و دست نیافتنی زاگرس مرکزی و میانی به زندگی کوچ نشینی ادامه می‌دهند.
کورش کبیر بنیانگذار امپراطوری هخامنشیان از میان اجداد بختیاریهای فعلی بر ایالت “اَنشان یا آنزان” و “پارسوماش” که همان “مسجدسلیمان کنونی” است بر علیه مادها قیام کرد و بزرگترین امپراطوری روی زمین را بنیانگذاری کرد.

هیچیک از کشورگشایانی که در طول تاریخ به سرزمین ایران تجاوز نمودند (اسکندر مقدونی ، اعراب ، چنگیزخان مغول ، تیمور گورکانی ، اقوام تُرک آسیای صغیر، افغان ها و …) مؤفّق به تصرّف کوه های بختیاری نگردیدند و از این حیث آنان اصالت نژاد آریایی را به دلیل عدم اختلاط و امتزاج با نژادهای مهاجم به سرزمین ایران ، به خوبی حفظ کرده اند. از طرفی زبان بختیاری ها همان زبان پهلوی ایرانیان باستان است که زبان فارسی کنونی ، شکل تکامل یافته و صیقل شده آن است. لباس و پوشش مردان و زنان بختیاری نیز همان لباس ایرانیان عهد ساسانی می باشد.

بختیاری ها اولین ایرانیانی بودند که به « مذهب شیعه » ایمان آوردند ، همچنانکه در تاریخ نیز آمده است که: « قوم بختیاری قبل از آنکه تشیع در مملکت ایران رواج داشته باشد ، شیعی مذهب بودند و در مذهب خود کمال تعصّب را به خرج می دادند … » که دلیل اصلی آن وجود امامزاده های بسیار فراوان در خاک بختیاری می باشد.

برای بختیاری ها همواره سه چیز از درجه اهمیّت بالایی برخوردار بوده است که عبارتند از: “عشق به اسب” ، “عشق به تفنگ” و “عشق به حماسه”. زیرا هر سه اینها سمبل قدرت هستند و بختیاری ها آزادی و اقتدار را لذّت بخش می دانند. بختیاری قوم شجاعت و حماسه و تفنگ است و از قدیم میهن پرست و ایران دوست و سردار جنگ بوده و اکنون نیز پرچمدار عشق و دانش و فرهنگ می باشد. کسانی که هرگز برای هیچ ناکسی سر عبودیّت و تعظیم فرود نیاوردند تا نام ایران بر بلندای آسمان تاریخ جاوید بماند.
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد