ز بهارون گذشت و گل نویده

منه که وارگه ای ناز در اویده

بار اله به شوه تاره چه ایلی

مه مو وابیده عفتو و زیده


منه ای شوگار تار و تیره

گل نیا دشت به دست غم اسیره


بروم سر ره بهار نشینم

یه نشون ز گلم بلکه ببینم


بار اله زندئیم نی ارزه بی گل

حرومه خنده و خوندن بلبل


ای دل ای دل ای دل ای دل وای دل

عزیزم دلم کرده هوای گل دوواره

وای مگر گل میل ورگشتن نداره

عزیزم به دشت رهدن به کوه گشتن بی گل

وای چنون سخته که جون تی مو دی خاره یار


هوای گل

از فصل بهار گذشت و گل (معشوق) نیومده

***

***

***

توی این شب تار و تیره

گل نیا، دشت به دست غم اسیره


برم سر راه بهار بشینم

یک نشونی از گلم شاید ببینم


بار الها! زندگی من نمی ارزه بدون گل

حرام است خنده و خواندن بلبل


ای دل ای دل ای دل ای دل وای دل

عزیزم دلم کرده هوای گل دوباره

وای مگه گل میل برگشتن نداره؟

عزیزم! به دشت رفتن، توی کوه گشتن، بدون گل

وای اینقدر سخته که جون نزد من (در نظر من) دیگه خار است، ای یار



پ.ن: لطفا با کامنت های خود، معنی قسمت های *** را که نویسنده بلد نیست بگویید.